Niet zeuren, gewoon gaan! De juiste mindset om fit te blijven.

Na dik een maand niet meer getraind te hebben ben ik eindelijk weer te vinden bij Robby Nelson Training Club. Een club waar je met kickbox hiit training behoorlijk fit kunt worden. Deze blog over waarom ik het tijdelijk liet afweten.

Het was even wennen bij Robby Nelson Training Club. Het is namelijk geen crossfit, maar de trainingen passen wel bij mijn manier van sporten. Na de opwarming is er altijd een WODje van ca. 15-20 min waarbij je elke minuut helemaal stuk gaat. Tussendoor heb je ca. 10 seconde rust. 😅 We eindigen vaak met een buikspierkwartiertje. Ben je gemotiveerd om fitter te worden, dan gaat het je hier lukken!

Toch bleef mijn aanwezigheid na een paar maanden uit.

Mindset 👎🏽
Er was altijd een excuus: de les zit vol, ik wil m’n bed nog niet uit, ik kan het niet goed combineren met werk. Het probleem was mijn mindset.

In een van mijn vorige blogs vertelde ik over het ‘plank incident’ waarbij ik niet 1 volledige minuut kon planken en mijn knieën tussentijds liet rusten. De coach liet de hele groep opnieuw 2 minuten nonstop planken. Iedereen straf door mij. Serieus.. hoe verwacht ie dat ik nog 2 minuten ga planken als ik niet eens 1 minuut volhoud! Zeuren helpt niet, gewoon doorgaan. Twee minuten lang wilde ik huilen. Alles brande, mijn hele lijf. Verdomme, ik zit toch niet in het leger hier?!

Ik kom wel terug als ik fitter ben
Er ging een knop om bij mij. Ik denk dat het kleine meisje in mij zich niet goed genoeg voelde voor de rest. Dus verstopte ik me voor de andere stoere jongens en meisjes.

Ik heb erover nagedacht waarom ik me zo gedraag. Ik realiseerde me dat mijn mindset blijkbaar is gelinkt is aan het idee dat ik pas de moeite waard ben als ik voldoende presteer. Dat is pas ergens bij hoor als ik iets te bieden heb. Daardoor leg ik denk ik altijd een bepaalde druk op mezelf om overal uitmuntend in te presteren.

In combinatie met de harde aanpak van mijn coach leidde het tot een negatief gevoel jegens de sportschool. Ik heb me bijna anderhalve maand verstopt. Ik deed wel wat squats thuis of ging hardlopen, maar ik wilde niet terug.

Stoppen!
Stoppen was de oplossing! Maar opzeggen kon helaas niet, hooguit bevriezen tijdens mijn reis. Pfff! De volgende avond sprak ik mijn coach aan de telefoon. Hij had weinig tijd om te bellen. Hij eindigde het gesprek: “als ik zo ophang, pak je de sportkalender en je agenda erbij en ga je trainingen inplannen. Ik verwacht je snel weer in de gym. Afgesproken?” Afgesproken. Duidelijk. Geen medelijden voor mij. Wil ik eigenlijk ook helemaal niet.

Back on track 
Nadat we ophingen schreef ik me in voor de trainingen voor de volgende paar weken. Sindsdien train ik weer 2-3 keer per week en ik geef Afrikaanse dans voor kids. Ik voel me sterker en fitter en voel me er ook lekker bij. Heb ook weer wat trainingsmaatjes gevonden.


Het lijkt erop dat het kleine meisje zich weer heeft kunnen ontpoppen tot de grote volwassen vrouw die ik eigenlijk ben. Die gewoon verantwoordelijkheid neemt voor haar eigen zaken. Soms moet ze alleen een beetje streng aangepakt worden. Thanks Robby!

En jij? En laat jij je beïnvloeden door wat anderen van je denken? Ben jij een wegloper of een vechter als het zwaar wordt? Wees niet bang om soms om hulp te vragen, ook al moet je daarvoor even je ego opzij zetten.

Groetjes,

Lisette

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s